Wyplatanie, malowanie i dzierganie, czyli zwyczajne życie

 I mały i duży o tym wie, że potrzeba jest matką wynalazków.

Potrzeba była taka, żeby ochronić przed potłuczeniem jedno małe urządzenie zwane e-papierosem. Najpierw pomyślałam, że uszyję z tkaniny niewielki pokrowiec, lecz później wpadłam na pomysł, żeby wypleść go ze sznurków i tak powstała kolorowa mini siatka - do zawieszenia na szyi. Przy okazji okazało się, że równie dobrze może ona służyć jako pokrowiec na grubego markera ( który w tym przypadku posłużył jedynie jako model do przymiarki ).

Potem skuszona promocją kupiłam buty, których kolor zupełnie mi nie odpowiadał, ale wiedziałam, że koniecznie chcę je mieć. Od razu wiedziałam też, że po powrocie do domu buty będą poddane niewielkiej przeróbce. Paski obu butów potraktowałam woskiem - Wax paste - w kolorze metalicznej czerwieni. Klapki stały się lekko różowe i teraz już mogę je nosić.

Zawsze chciałam zrobić kapcie, ale nie wiedziałam jak się do tego zabrać. 

Wiedzą podzieliła się ze mną pewna pani, którą zastałam  przy dzierganiu kapci. Tak powstały moje pierwsze zimowe, mięciutkie papucie. Teraz wiem, że zimą nie zmarzną nam nogi :)

" Jeśli chcesz osiągnąć to,

czego nigdy nie miałeś,

musisz robić to, czego nigdy nie robiłeś."

/ Dominick Coniquilaro /

Wersja mini

Z miłości do książek czy też z niechęci do nauki - sama nie wiem - powstała taka oto książeczka. Zainspirowała mnie córka, a właściwie to zmusiła tymi słowy : " Siadaj i rób !".
To zrobiłam, by pobyć trochę w tym twórczym bałaganie z własnym dzieckiem. Wera oczywiście też zrobiła i to niejedną taką książeczkę, a kilka. Jej tomiki są bardziej dopracowane, bo wciągnęło Ją to na dobre.
Początkowo okładki powstawały z małych drewienek, ale przy wywiercaniu otworów drewienka zaczęły pękać, więc zastąpiłyśmy je grubym kartonem.

Mimo mojej bardzo rzadkiej obecności na blogu widzę, że zaglądacie i pozostawiacie komentarze. Za każde słowo bardzo, bardzo dziękuję :)))
Gdyby nie Wy nie byłoby sensu pisać ani być tu w ogóle.
Pozdrawiam ciepło :)))

Trochę biżuterii

Witajcie !
To, że do mnie zaglądacie - cieszy ogromnie !!! 
Zawsze miło mi Was gościć u siebie :))
Dziękuję, że uczestniczycie w moim życiu i kibicujecie mi przy podejmowaniu nowych wyzwań.
Niestety w najbliższym czasie ja sama nie będę tu zbyt często, gdyż właśnie rozpoczynam rok szkolny. Tak, tak ...
Wciąż nie mogę w to uwierzyć. 
Czasu na blogowanie i robótki będzie zatem coraz mniej,
ale postaram się do Was zaglądać - choć może trochę rzadziej.

Zapraszam do obejrzenia moich wisiorków, 
które powstały latem.

Cierpliwość

Na wstępie serdecznie witam moje nowe obserwatorki : Ewę , Wiktorię, Tinę  i Elę !!!

Dziękuję też wszystkim, którzy wspierają mnie 
w moich zmaganiach z haftem. Wasze komentarze 
pobudzają mnie do działania :)
Dziś jeszcze kilka wisiorków, zrobionych ostatnio.
Muszę się Wam przyznać,że to całkiem nie moja dziedzina,
ale się uparłam. I tu należy się ukłon dla tych wszystkich, którzy tworzą biżuterię :)))  Na "dłubanie" w tych malutkich oczkach, paciorkach, łańcuszkach trzeba mieć naprawdę anielską cierpliwość i sokoli wzrok.

Zainspirowana

Czasu nie mam - to nic nowego, wiem. Mimo to zawsze coś 
tworzę i poznaję nowe techniki. 
Najważniejsze, że wciąż mi się chce !
Zainspirowałam się tym, co tu na blogu i tak w pocie czoła 
powstały moje pierwsze wisiorki.

Piękne są wieczory nad morzem...

Pozdrawiam ciepło Wszystkich odwiedzających mojego bloga :)